Pracownia ikonopisania – warsztat malarski

Pracownia ikonopisania – warsztat malarski

Charakterystyka zajęć

Uczestnicy pod okiem doświadczonej ikonopisarki, Ewy Grześkiewicz z Grupy Agathos, wykonają szkic. Następnie przeniosą go na zagruntowaną, szpongowaną, deskę lipową. Na niej napiszą (namalują) ikonę tradycyjną techniką tempery jajecznej.

W czasie zajęć ich uczestnicy będą też rozmawiać o tym, czym jest kanon i jakie znaczenie symboliczne mają na ikonie gesty, kolory, odwrócona perspektywa.

Zajęcia będą dostosowane do potrzeb i możliwości poszczególnych uczestników.
W zależności od poziomu zaawansowania prace będą prowadzone nad następującymi ikonami:

I stopień – ikona Oblicza Chrystusa:
– uczestnicy poznają technikę tempery jajecznej, geometrię ikony, podstawowe proporcje stosowane przy pisaniu podobnych ikon.
II stopień – ikona Archanioła
– uczestnicy poznają geometrię ikony Archanioła oraz sposób malowania twarzy w półprofilu.
III stopień – ikona Matki Bożej Miłującej
– kolejny stopień to praca nad ikoną dwupostaciową, poznanie proporcji Oblicza Dzieciątka, sposobu malowania dłoni, ukazanie wzajemnej relacji między postaciami.
IV stopień – ikona Matki Bożej Znaku
– ten stopień będzie w dużej mierze poświęcony sposobowi malowania szat.

W czasie zajęć planowane są także prelekcje dotyczące teologii, symboliki i historii wybranych ikon, bogato ilustrowane materiałem zdjęciowym. Po wcześniejszym uzgodnieniu istnieje możliwość pracy nad inną , niż proponowana, ikoną.

Program

– wprowadzenie w historię ikony, rozmowa o roli kanonu i środkach artystycznych charakterystycznych dla tego malarstwa.
– wprowadzenie w tematykę, symbolikę i geometrię ikon Chrystusa, Archanioła, Matki Bożej Miłującej oraz Matki Bożej Znaku
– zaznajomienie ze sposobem rysowania twarzy, dłoni i szat na ikonach;
– wykonanie szkicu i przeniesienie go na deskę;
– sporządzenie medium;
– wprawki malarskie w technice tempery jajecznej;
– informacje o sposobie nanoszenia kolejnych warstw farby;
– malowanie ikony;
– wykonanie aureoli, napisów końcowych, obrysu;

Cena i czas trwania

Warsztaty czwartkowe obejmują 8 spotkać po 4 godz.

32 godziny 760 zł  (690 zł dla osób kontynuujących)

Cena zawiera wszystkie materiały do użytku w pracowni oprócz deski i pędzli.
Istnieje możliwość zakupu deski i pędzli w cenie ok. 130 zł, bezpośrednio na zajęciach.

Prowadzenie

Ewa Grześkiewicz – pisania ikon uczyła się w Pracowni św. Łukasza w Krakowie pod kierunkiem o. Zygfryda Kota. Umiejętności doskonaliła w Studium Chrześcijańskiego Wschodu działającym przy klasztorze oo. dominikanów na warszawskim Służewiu, na warsztatach organizowanych przez Policealne Studium Ikonograficzne w Bielsku Podlaskim, na zajęciach z greckim ikonografem Theodorosem Papadopoulosem oraz podczas praktyk w prawosławnym monasterze Varatec w Rumunii. Jest współzałożycielką i członkiem Grupy Agathos zajmującej się ikonopisaniem oraz działalnością mającą na celu przybliżenie piękna ikony współczesnemu człowiekowi.
Od kilku lat współpracuje ze Scholą Węgajty współprowadząc warsztaty w ramach Laboratorium Tradycji Bizantyjskiej. Brała też udział w wykonaniu scenografii do dwóch spektakli Scholi – „Miracula Sancti Nicolai” oraz „Opowieści o świętym Franciszku”.

więcej


TERMIN „IKONA”
Ikona to słowo pochodzące od greckiego terminu eikon oznaczającego obraz, wizerunek. Jest to obraz religijny przeznaczony do kultu. Sposób przedstawienia na nim świętych postaci ukształtował się w Bizancjum na styku kultury chrześcijańskiej, helleńskiej i greckiej. Ikony powstały przed podziałem chrześcijaństwa, jednakże najpełniej przetrwały w Kościele Wschodnim. Najstarsze zachowane ikony pochodzą z V wieku i znajdują się w Klasztorze św. Katarzyny na Synaju.
Kanon
Cechą charakterystyczną ikony jest wierność kanonowi. Kanon to zbiór zasad dotyczących wykonania ikony obejmujących zarówno technologię jak i określających zasady kompozycji (sposoby przedstawiania postaci, rysunek, symbolikę, kolorystykę). Wbrew pozorom kanon nie ogranicza wolności twórcy, a jedynie pomaga mu w przekazaniu prawd wiary, nie pozwalając na popełnienie błędu przez zbyt subiektywne ujęcie tematu. Przed stosującym się do kanonu malarzem ikon nadal stoi zadanie poszukiwania najlepszych dla danego dzieła rozwiązań artystycznych.
SYMBOLIKA
Ikona posiada bardzo bogatą symbolikę. Głębokie odniesienia pojawiają się już na etapie przygotowywania podobrazia. Deska przynosi na myśl drzewo Krzyża, wyżłobione w niej wgłębienie (tzw. kowczeg) – Arkę Przymierza. Przyklejone płótno kojarzy się zarówno z całunem, jak i z chustą, którą Zbawiciel przyłożył do twarzy zostawiając na nim odbicie swego Świętego Oblicza.
W warstwie malarskiej symboliczne są m.in. gesty, pozy, elementy architektury. Na ikonie brak typowej dla malarstwa zachodniego perspektywy. Stosowana jest tzw. perspektywa odwrócona – to, co jest dalej może być większe niż to, co znajduje się bliżej. Przedstawiony przedmiot sprawia wrażenie, jakby był oglądany z kilku punktów na raz (widoczne są krawędzie, które patrząc z jednego punktu nie powinny być widoczne). Charakterystyczna dla ikony jest także achronologia – na jednym obrazie przedstawione bywają wydarzenia, które miały miejsce w różnym czasie. Symboliczne znaczenie mają także kolory. Na szczególną uwagę zasługuje tu złoto, które w tym wypadku nie jest kolorem ale stanowi metaforę światła, blasku świętości i Bożej chwały.
Wszystkie te zabiegi maja na celu podkreślenie, że ikona nie jest obrazem naturalistycznym, że jej zadanie to za pomocą materialnych środków wprowadzić stojącego przed nią człowieka w rzeczywistość ponadzmysłową, w przebóstwiony świat Ducha.
KULT IKONY
Ikony od wieków otaczane są kultem. Jednakże cześć oddawana ikonie nie dotyczy jej samej (tzn. deski, farb), ale odnosi się do postaci, które są na niej przedstawione. Ikona jest miejscem uobecnienia Archetypu i z tego względu staje się przedmiotem kultu.
Podstawy kultu ikon wypracowane zostały jeszcze przed podziałem chrześcijaństwa na wschodnie i zachodnie. Sformułowali je Ojcowie Kościoła oraz sobory -VII sobór powszechny w Nicei (787) oraz Sobór w Konstantynopolu (843).
Liczne ikony znajdują się w prawosławnych i greckokatolickich cerkwiach gdyż ich kult jest ważnym elementem liturgii bizantyjskiej. Ale otaczane czcią ikony spotykamy także w polskich kościołach rzymskokatolickich jak chociażby wizerunki Matki Boskiej Częstochowskiej czy Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Wiele ikon jest celem pielgrzymek, gdyż uznawane są za cudotwórcze oraz będące źródłem licznych łask.
Ikony stanowią także obiekty prywatnego kultu domowego. Towarzyszą człowiekowi w ważnych momentach życia, pomagają w modlitwie. Uważa się, że ich obecność przynosi domownikom pomyślność, Boże błogosławieństwo i opiekę.
IKONY ARCHANIOŁÓW
Archaniołowie to chór anielski, który spełniając szczególne posłannictwo wobec ludzi, wspomaga ich w drodze do zbawienia. Z racji swojej wyjątkowej funkcji są często przedstawiani na ikonach. Do najbardziej znanych archaniołów należą: Archanioł Michał (hebr., „Któż jak Bóg”), Gabriel (hebr., „Bóg jest moją siłą”), Rafał (hebr., „Bóg uleczył”).We wschodniej tradycji wymienia się jeszcze: Uriela (hebr., „Światło Boga”, Serafiela (hebr., „Modlitwa do Boga”), Jehudiela (hebr., „Święty”), Barachiela (hebr., „Błogosławiony przez Boga”, Jeremiela (hebr., „Ten, którego podnosi Bóg”).
Szczególnym kultem cieszą się Archaniołowie Michał i Gabriel – pierwszy jako poskromiciel szatana, drugi zaś jako zwiastun słowa Bożego. Ikony, na których najczęściej spotkamy Archaniołów to: „Sobór Archaniołów”, ikony w rzędzie Deesis, „Zwiastowanie”, „Cud w Canoe”. Archanioł Michał, jako archistrateg, przedstawiany jest często w zbroi rycerskiej, z mieczem w ręku. Archaniołowie malowani są także w długich szatach, z atrybutami symbolizującymi ich posłannictwo, władzę i duchowa naturę. W zależności od tego, jaką cechę anioła ikonopis uznał za najważniejszą, powstały pełne siły i męstwa wizerunki Archanioła Michała – wojownika, lub też przedstawienia tej samej postaci jako wzoru pokory i posłuszeństwa, jakie możemy oglądać na dziełach Andrieja Rublowa.

Terminy Warsztatów

Warsztat:
Poziom:
Kod Tytuł warsztatu Początek kursu Szczegóły Cena*
w_1662 Pracownia ikonopisania - warsztat malarski czwartek, 04, październik 2018, 09:30 opis» 760,00 PLN za miejsce
w_1663 Pracownia ikonopisania - warsztat malarski sobota, 27, październik 2018, 09:30 opis» 760,00 PLN za miejsce Brak miejsc
w_2003 Pracownia ikonopisania - warsztat malarski wtorek, 23, październik 2018, 09:30 opis» 760,00 PLN za miejsce
w_2125 Pracownia ikonopisania - warsztat malarski czwartek, 10, styczeń 2019, 09:30 opis» 760,00 PLN za miejsce
w_2126 Pracownia ikonopisania - warsztat malarski sobota, 09, marzec 2019, 09:30 opis» 760,00 PLN za miejsce
w_2127 Pracownia ikonopisania - warsztat malarski wtorek, 08, styczeń 2019, 09:30 opis» 760,00 PLN za miejsce
*brutto